Ik word slecht

Ik word slecht
Ik ga je zieken
Ik ga over je zeiken
Misschien wel over je heen zeiken
Ik ga je haten
Ik ga je pesten
Ik ga je ergeren
Ik ga je kapot maken
Ik ga over je roddelen
Ik ga over je liegen
Ik maak je stuk
Ik hak je aan mootjes
Ik haat je
Ik haat je nog meer
Ik ga je weg pesten
Ik ga zorgen dat anderen je haten
Ik ga zorgen dat je weg moet
Ik ga zorgen dat je verdwijnt
Ik ga je onvriendelijk maken
en ontvrienden
Ik wil je weg hebben
Ik ga samenzweren
en plannen maken
Ik ga zorgen dat iedereen je haat
Ik haal het bloed onder je nagels vandaan
en ik doe het nog eens
Ik krijg mijn zin
en het gaat me lukken

O wat voel ik me goed, iemand haten geeft een status van goed gevoel.....nu mag iedereen mij
omdat ik zo goed ben......

Deel 19 van zeep soep - zaterdag 30 januari

Inke heeft een vrij weekend.
Ze gaat samen met Niek en Nikki en buurman Pieter naar Londen voor een snel weekendje.
's Ochtends vroeg gaan ze met EasyJet naar Gatwick, Londen.
Daar komen ze om 07.45 uur aan. Ze nemen de snelle trein naar Victoria en kopen een kaartje voor de metro waar ze de hele dag mee kunnen reizen.

Om de hoek van het station zit een hostelverhuurder, ze vragen voor een vierpersoonskamer en jahoor, bingo.
Ze krijgen een routeplanner mee en stappen in de metro om de tassen naar de hostel te brengen.
De kamer is niet erg groot maar wel lekker goedkoop, inclusief ontbijt voor de volgende ochtend betalen ze maar 6 pond per persoon.
Ze laten de tassen achter en gaan shoppen.

Ze nemen de metro naar Soho, hét shopping paradijs van Londen.
Nou ja, shoppen, vooral kijken en struinen. Kijken en bekeken worden.
Ze lopen door door Oxford Street, een bekende winkelstraat. Oxford Street is ongeveer anderhalve kilometer lang met aan beide zijden winkels. Vooral de grote warenhuizen van Londen die in Oxford Street gevestigd zijn trekken veel bezoekers. De bekende warenhuizen Selfridges, John Lewis, Debenhams en D.H. Evans zijn al sinds mensenheugenis in Oxford Street gevestigd. Naast de grote warenhuizen zijn er in Oxford Street veel boetieks en modewinkels te vinden. Oxford Street is niet echt mooi te noemen. Behalve Selfridges is er geen bijzonder gebouw te bekennen.

Buiten staan diverse muzikanten, Inke, Niek, Nikki en Pieter blijven een staan en kijken bij een oude blues muzikant, hij speelt op een saxofoon en zingt tussendoor. De man is zeker al 80, een oude Cubaan.
Het wordt ineens een gezellige boel, er komen twee meisjes bij staan en zingen met de man mee.
Niek en Pieter kunnen het niet laten en zingen ook mee. Er komen steeds meer mensen bij en ze klappen allemaal mee.
De oude Cubaan zet zijn hoed af en gaat rond, iedereen gooit er gretig geld in, de man is gelukkig.
Na een paar liedjes gaan ze verder shoppen.

Ze slaan Regent Street in.
Regent Street is ongeveer een kilometer lang met aan beide zijden prachtige Georgiaanse gebouwen en winkels van de grote kledingmerken en het beroemde Londense warenhuis Liberty's.
'Tijd voor een pint', zegt Niek, en ze duiken een lokale pub in.
Pubs in Engeland zitten altijd vol, of je nu om 12 uur 's middags komt of 's avonds.
Niek en Pieter bestellen een Guinness en Nikki en Inke een Kilkenny, dat is niet zo bitter.

In de pub is live muziek, Ierse muziek, twee violisten, een zanger en een man die lepels tegen elkaar klikt, het klinkt hardstikke leuk en het is er meteen heel gezellig.

Nadat ieder twee biertjes op heeft gaan ze weer verder. Zou zonde zijn om de halve dag in de pub te blijven hangen.

Ze komen aan op Piccadilly Circus, ooit het hart van Londen.
Ze lopen verder naar Shaftesbury Avenue, bekend van theaters, pubs en restaurants.
Ze besluiten in één van de bekende Chinese restaurants te gaan eten.
Gelukkig is er plaats.
Ze bestellen authentiek Chinees eten, nee hier kennen ze geen babi pangang.

Na het eten en de Chinese thee gaan ze naar het Queens Theater, Phantom of the Opera speelt er al jaren, ze hadden van te voren kaarten via internet besteld.
Ze hebben mooie plaatsen, vooraan op het balkon.

Volgende keer deel 20.

Zieltjes winnen

Vooral voor de zwakkeren onder ons is zieltjes winnen een uitkomst om sterk te staan. Zwakke zieltjes wel te verstaan.
Zwakkeren zijn niet zo vocabulaire ingesteld om hun doel te bereiken.
Nee, zij moeten het hebben van medelijden. Medelijden die vooral wordt opgewekt door de waarheid te verdraaien, omdat de waarheid niet zo bijzonder en waardevol is.
Met het aanpassen van de waarheid kun je dus makkelijk zieltjes winnen.
De gemiddelde zwakkere valt voor meelijwekkende verhalen, zeker als er over iemand gaat, roddelen.
Roddelen wordt min of meer veroorzaakt door jaloersheid, iemand anders aanzien voor beter of meer dan jezelf.
Je eigen leven zien als minder is een gebrek aan eigen fantasie. Daarom moet de ander op een lager voetstuk gezet worden, dat voetstuk is gecreëerd door de zwakkere zelf. Dit voetstuk wordt niet door de meerdere zelf gemaakt, een meerdere (in andermans ogen een meerdere dan) wordt er door een mindere/zwakkere opgezet.
Dit zelf gecreëerde voetstuk moet ook weer weg en dat kost wat meer moeite.
Daar gebruik je de zieltjes voor, en die moet je zien te winnen.
Nu zijn er veel zwakke zieltjes die je voor je kunt winnen, een gemiddeld mens valt voor zielige en meelijwekkende verhalen. Zodra iemand je zielig vind is het bingo, je hebt er één.
Maar dan ben je er nog niet.
Je moet een plan maken, het zwakke zieltje moet met je meewerken. Soort van samenzwering.
De nog zwakkere zieltjes zullen met je meewerken.
Bij gebrek aan eigen denkvermogen en vreugde in het leven zullen diverse zwakke zieltjes met je meegaan. Snode plannen zijn ze klaar voor.
Hun eigen leven is zo saai dat snode plannen een vreugde in het leven geven, als is het maar voor even.
Tijd voor samenzweren.
Je bedenkt een plan om dat zelf gecreëerde voetstuk weg te schoppen.
Met meer gaat het beter, het voetstuk is niet van licht materiaal, je hebt een aantal zieltjes nodig die je meehelpen.
En dan lukt je plan.
En voilá, met je zelf gewonnen groepje zwakke zieltjes schop je het voetstuk weg, zo op de grond, je zelf gemaakte voetstuk is niet meer....

Deel 18 van zeep soep - vrijdag 29 januari

Inke kan uitslapen, Inke heeft late dienst.
Eerst naar de markt voor boodschappen. Door de sneeuw fietst Inke naar de markt, het is gelukkig niet zo glad.
Inke besluit spruitjesstamppot te maken, dus koopt ze spruitjes, aardappels, spekjes en rookworst.
Voor vanmiddag neemt ze een versgebakken visje mee.
En omdat ze het weekend toch vrij is, neemt ze voor het ontbijt Turkse yoghurt met vers fruit mee.

Om 15 uur begint Inke.
Ze heeft dienst met Koos en Karel, niet haar favoriete collega's, beide zijn lui aangelegd, liever lui dan moe.
In de avond lopen ze ze brand en sluitronde, in het begin, toen Inke er net werkte ging het allemaal prima. Sinds er diverse wisselingen zijn geweest lijkt het of er alleen luie mensen worden aangenomen. Voordat er rondes worden gelopen is er steeds een discussie wie er niet wil lopen.
Inke wordt er strontziek van.
Behalve dat Koos en Karel klagen over wie er niet wil lopen, gaan ze ook steeds eerder naar huis. De afspraak is: samen naar huis als de aflos er is.
Daar hebben ze schijt aan.
Nee, Inke heeft het getroffen met beide heren.

Om 23 uur gaat Inke naar huis, Koos en Karel zijn er al vandoor, Inke heeft alle brand en sluitrondes gelopen. Inke houdt niet van luiwammesen, werken voor je geld. Internetten kun je thuis ook.
Maar dat vatten Koos en Karel niet.

Inke stapt op de fiets naar huis, klaar! Eindelijk!

Thuis aangekomen neemt Inke en biertje, tijd voor Pauw en Witteman, dat kijkt ze graag.
Daarna nog even LA Ink kijken en om 1 uur duikt ze in bed...op naar een vrij weekend.

Volgende keer deel 19.

Deel 17 van zeep soep - donderdag 28 januari

Donderdagochtend, Inke fietst naar haar werk. Katinka is er ook weer, beide zijn goede vriendinnen.
Behalve een paar stomme mensen aan de balie was de dag saai.
Katinka was iets minder boos dan gisteren, ze heeft besloten ander werk te zoeken en geen beveiligen meer, ze is het helemaal zat.

Na het werk spreken ze af om samen wat te gaan drinken en om 15 uur fietsen ze beide vanuit werk naar het café.
Ze nemen beide een Kwak biertje en een portie bitterballen.
Ze praten over de nieuwe baan van Katinka, wat ze wil gaan doen.
'Tja, zegt Katinka, goede vraag'.
Dan schiet Inke ineens te binnen dat Marjon een nieuwe bloemist zoekt, Marjon wil een andere winkel openen maar heeft nog geen medewerker.
Katinka kijkt op, 'hee, dat lijkt me een vet idee', zegt ze.
'Kom, gaan we zo langs Marjon', zegt Inke. 'Goed idee', zegt Katinka.
Als beide hun biertje op hebben stappen ze op de fiets naar het ziekenhuis, het is een kwartiertje fietsen.
Ze gooien de fietsen tegen de gevel, beide véél te enthousiast om ze in het fietsenrek te zetten, hollen ze naar Marjon.
'Hé Marjon', roept Inke.
'Hé inke, roept Marjon.
'Luister eens, jij wilt toch een andere winkel openen?'
'Ja', zegt Marjon.
'Nou, dan heb ik alvast iemand voor je gevonden', zegt Inke. 'Katinka wil graag 'in de bloemen', zegt Inke.
Marjon is verrast.
'Hé cool', zegt Marjon.
Marjon legt uit dat ze in het winkelcentrum een pand heeft gekocht en daar haar 2e bloemenkraam wil openen.
Marjon zoekt nog een medewerker, anders moet Katinka 7 dagen in de week werken en dat wordt een beetje teveel.
Katinka is dolenthousiast en bij Marjon hoef je niet te rekenen op ontslag tijdens de zwangerschap.

Katinka en Marjon maken een afspraak voor de volgende keer en Inke en Katinka rijden terug naar het café om het te vieren.
Ze nemen nog een Kwak biertje en proosten.
Toch nog een goede dag.

Het is al bijna 7 uur in de avond en Inke en Katinka gaan naar huis. 'Tot morgen', roept Katinka. 'Tot morgen', zegt Inke en beide gaan hun eigen weg.

Inke kan nog net een stukje van 'man bijt hond' kijken, één van haar favoriete programma's.

Volgende keer deel 18.

Deel 16 van zeep soep - woensdag 27 januari

Inke heeft vroege dienst, 6 uur bed uit en 7 uur beginnen.
Ze werkt samen met Katinka vandaag. Ze heeft niet zo'n goede bui.
Samen nemen ze plaats bij de receptie en Katinka vertelt dat haar contract niet wordt verlengt omdat ze zwanger is.
Inke wordt woest.
Zoveelste zwangere collega die eruit wordt gegooid, alleen omdat ze zwanger zijn.

In de beveiliging moet je niet zwanger worden als je geen vast contract hebt, dan ben je lastig en duur.

De rest van de dag verloopt goed, Inke en Katinka gaan samen lunchen.
Ze krijgen de schrik van hun leven, de baas is er. Bah, dat moeten ze nu net niet hebben.
Hij staat in de rij bij het restaurant.
'Hm, zegt Katinka, als hij maar niet bij ons komt zitten'.
De kantinejuffrouw loopt met een pan soep langs de rij en ze struikelt over een voet van iemand en ze laat de pan soep uit haar handen vallen, alles over hun baas heen. Inke en Katinka liggen helemaal in een deuk. 'Net goed', zegt Katinka.

Om 15 uur gaan Inke en Katinka naar huis. Inke gaat even eten en internetten want vandaag valt ze weer in voor Marjon in de bloemenwinkel in het ziekenhuis.
Na het eten stapt Inke op de fiets naar het ziekenhuis, voor de deur komt ze Johnny tegen, hij is op weg naar de nierdialyse. Inke vraagt hoe het op school gaat. 'Super', zegt Johnny. Een 9 voor natuurkunde.
Samen lopen ze naar de bloemenstal, hij wil Marjon vertellen dat hij een hoog cijfer heeft gehaald. Marjon is trots op hem. Als hij straks klaar is bij de nierdialyse mag hij een bos bloemen meenemen.

Inke lost Marjon af, dan kan zij naar huis en de kinderen. Zij en en haar man gaan naar het theater, de oppas komt om 19.00 uur.

Inmiddels is Johnny klaar bij de nierdialyse en komt bij Inke een bos bloemen halen. Inke heeft een mooie bos gemaakt. Johnny vind het een mooi boeket, bedankt Inke en gaat alle afdelingen af om het boeket te laten zien.

Inke heeft het druk in de winkel en de tijd vliegt. Opeens komt Katinka binnen. Ze was voor een echo geweest en zag dat Inke aan het werk was. Samen mopperen ze op hun baas en liggen in een deuk op de pan soep van die middag.

Volgende keer deel 17

Stoere losers

Nu loop ik al een tijdje mee in beveiligingsland en heb zo van allerlei types meegemaakt. Van provocerdende types tot jaknikkers. Maar dan heb je ook nog van die types die hun werk mee naar huis nemen. Behalve dat ze op verjaardagen hun jaarlijkse heldendaden vertellen tot aan types die buiten werktijd 'de beveiliger' gaan uithangen. Bij elk bedrijf of winkel 'checken' ze hoe veilig het er is; gaan precies op zoek naar lekken.
Vinden ze leuk, staat stoer.
Gaan dan rondom zich heen kijken en vervolgens wijdbeens bij de deur staan. Het liefst vertellen ze de beveiliger die er werkzaam is wat er mis is. Of dat ze personeel aanspreken. Wordt er even 'op de rug getikt' van: 'joh uh, hey, hebbie dat gezien?'

Vind zo'n tent ook weer geweldig: gratis beveilger.

Het zal je als winkeleigenaar maar meemaken, staat er in eens een ventje je klanten aan te spreken en aan te houden voor diefstal.

Leuk weer voor verjaardagen, ben je wederom de held.

Doorgaans hebben ze ook beveiligingskleding aan in hun vrije tijd: zo'n dikke blauwe marine-achtige trui. Nog uit de tijd van hun vorige baas.

Sweet dreams.