Deel 3 van zeep soep - donderdag 14 januari

Piep piep piep piep piep....
Om 6 uur gaat Inke's wekker af: wakker worden roept de wekker.
Inke wordt wakker en wil de wekker uitzetten. Dat gaat haast niet, haar hand is 'dood'. Erop geslapen dus. Op het moment dat Inke met haar andere hand de wekker uitzet gaat haar linker hand weer leven, wat een rot gevoel.
Inke strompelt half wakker naar het toilet, intussen is haar hand weer normaal.

Vlug wassen en aankleden, haar föhnen, tanden poetsen en om 6.20 uur stapt Inke op de fiets naar haar werk. Gisteravond heeft het nog wat gesneeuwd, dus lekker door de sneeuw fietsen in het donker, lekker rustig op straat.

Inke lost de nachtploeg af, die willen ook naar huis.
Inke zelf is niet weg van nachtdiensten, Inke is geen nachtmens.
Intussen komen de andere collega's ook binnen, iedereen netjes op tijd binnen.
De leidinggevende is vandaag vrij, zodoende is één van de collega's de rapporteur en begint de dag lekker rustig.

Zo rustig bleef het de hele dag, gelukkig maar, soms is het zo druk, dan is het niet leuk meer.
Kees en Teun lopen meteen door naar de expeditie, daar is het in de ochtend erg druk met werknemers, die beginnen ook vroeg en zij worden allemaal gecontroleerd. Daarom gaan zij in de ochtend daar met 2 man zitten, dat is ook hard nodig. Sommige werknemers willen nog wel eens illegaal naar binnen glippen en dat is niet de bedoeling.

Inke gaat bij de balie zitten, samen met collega Jan. Daar is het altijd gezellig, komen en gaan van klanten en medewerkers.
Dikke pret, vooral om de ochtendhumeurders die er met moeite 'goede morgen' uitkrijgen en klagen over de kou.
Ja, warm sneeuw bestaat nog niet, nou ja, in het theater.....

De dag verliep zo opperbest, hier een daar wat gezeik over passen en parkeren maar dat is dagelijkse kost, daar is Inke aan gewend. Netjes afhandelen en klaar.

Om 15.00 uur gaat Inke naar huis, eerst nog even langs de Appie want het bier is bijna op. Het is erg druk bij de kassa's, Inke gaat maar in één van de lange rijen staan en hoort het omroepbericht: assistentie kassa 1.
Inke is niet gek en loopt naar kassa 1, want daar was nog geen kassiere en weldra zal er één komen en voilá, jahoor, Inke had mazzel, lekker vooraan bij de kassa.
Dus trakteerde Inke zichzelf op een Berliner bol, en die smaakte heerlijk.

Volgende keer deel 4.

Deel 2 van zeep soep - woensdag 13 januari

Inke is vrij vandaag.
Gisteren heeft ze erwtensoep gemaakt en vanmorgen heeft ze 2 bakken naar een ex collega gebracht. Hij is stapelgek op Inke's erwtensoep en Inke geeft elke keer als ze maakt hem een bak. Dit keer 2, hij heeft honger.

Inke gaat elke woensdag naar de biologische markt. In Den Haag is elke woensdag naast het binnenhof een biologische markt. Daar haalt ze vooral brood en kaas. Inke is verzot op Frans landbrood en haalt er meestal een paar van.
Bij de kaasboer neemt ze meestal Morbier kaas, lekker romig en zacht.

Vrijdagavond keek Inke naar De wereld draait door op NL3, daar is ze verzot op. Te gast was Huub Stapel. Huub Stapel heeft een one man show, genaamd: Mannen komen van Mars.
De volgende dag, zaterdag, is Inke op internet gaan kijken of hij ook een show geeft in Den Haag en jahoor, in Diligentia op 26 maart.
Inke was gisteren met haar vriendin Femke naar de film en Femke is dolenthousiast en wil graag mee, dus gaat Inke vanavond de kaartjes halen.

Afgelopen maandag had Inke avondienst. Inke was dolblij want dan zou ze eindelijk weer eens samen werken met Suzanne. Suzanne draait veel avond diensten en Inke vooral vroege, dus de kans is groot dat ze elkaar mislopen.
Dolle pret dus afgelopen maandag, er was erg veel bij te kletsen.
Erwin had ook dienst.
Daar waren Inke en Suzanne niet zo blij mee.

Erwin is dan wel 38 maar gedraagt zich als een kind van 6. Doordrammen, stampvoeten en oren dicht voor de rest. Ongelooflijk onhandig om mee te werken.
Erwin, ca 1,90 lang, blond haar en slungelig. Heeft ooit een periode van drugs en zwerven achter zich. Kon zich rehabiliteren, deed erg zijn best en haalde zijn diploma's en ging weer bij zijn moeder wonen.
Zijn moeder, een stevige dame die thuis de regels duidelijk maakte, iedereen was bang voor haar, met de moeder van Erwin was niet te sollen.
In die tijd is Erwin het moederskindje geworden en een jaar of 10 geleden stierf zijn moeder en Erwin moest alleen verder.

Laatste tijd heeft Erwin er vaak last van: luiheid. En de laatste tijd verbergt hij het minder, althans, het valt steeds meer op dat hij druk is met lui-zijn. Misschien wordt hij daar wel moe van: druk maken om vooral lui te zijn.

Erwin had er maandag niet veel zin in, hij probeerde het werk over te laten aan Inke en Suzanne. Hij probeerde Suzanne over te halen zijn werk te doen, Suzanne trapte er niet in.
Helaas mislukte zijn plannetje en werkten zij evenveel.
Luiheid moet natuurlijk niet bekroond worden.

Volgende keer deel 3

Soap - deel 1 van zeep soep

Beste lezers,

Vandaag heb ik besloten een soap te schrijven, een soap over een beveiligster, Inke.
Inke is 32 en beveiligd al 8 jaar.
Inke woont in Den Haag, ze is niet getrouwd, geen kinderen, wel een poes en een vriend die ook in Den Haag woont, hij heet Niek en werkt in een CD winkel. Inke en Niek wonen niet samen, dat vind Inke maar niks, de hele dag die man om haar heen. Hij komt maar als ze zin hebben.

Op dit moment werkt Inke in een kantorencomplex waar ze 24/7 werkt.
Vandaag is ze vrij. Ze heeft boodschappen gedaan op de Leyweg, elke dinsdag is er markt waar ze bij haar favoriete kaasboer kaas haalt. In de supermarkt heeft ze alles gehaald voor de erwtensoep. Inke is gek op erwtensoep maken en natuurlijk ook: eten.
Inke heeft zelfs klanten. Inke heeft een paar ex collega's waar ze nog steeds contact mee heeft en dat zijn pas erwtensoepverslaafden.
In de tijd dat de soep op staat kan Inke lekker internetten, blogs bijwerken en muziek luisteren op last.fm.

In de beveiliging is het een komen en gaan.
Zo werk je een jaar bij het ene bedrijf en zo weer een half jaar bij een andere.
Het nadeel van beveiligen zijn de contracten, je krijgt een jaarcontract en dan is het maar afvragen of je mag blijven.
Beveiligingsbedrijven zijn afhankelijk van contracten die ze maken met de opdrachtgevers, zij huren je in voor een bepaald aantal jaar.
Als dit afloopt en er is geen werk meer is het finito met je contract en kun je naar een andere baan zoeken.

Inke is inmiddels bij haar 8e beveiligingsbedrijf belandt.
Toen ze 8 jaar geleden voor het eerst ging beveiligen wist ze niet dat het een jojo baan zou zijn. Bij het eerste ontslag, zeg maar: contract niet verlengd, kreeg ze toch argwaan. Waarom?
In de loop der jaren is dat duidelijk geworden.
Te weinig opdrachtgevers, teveel personeel.
Dat kost teveel geld en dan is het einde oefening.

Inke werkt inmiddels een jaar bij Lexon, een kantoor waar 24/7 wordt gewerkt, daarom moet Inke ook 's nachts werken.
Bij Lexon werkt ze aan de balie, ontvangt klanten en wijst ze verder.
Lexon is een computerbedrijf, ze leveren computers en repareren ze, dat is een 24-uurs kwestie en daarom zijn ze 's nachts ook aan het werk.

Inke werkt niet alleen aan de balie maar ook bij de expeditie, het in- en uitgaan van auto's, vrachtwagens, bestelbusjes enz.
Niet iedereen kan zomaar naar binnen, iedereen wordt gecontroleerd op passen en afleverbonnen.
Er mag niet zomaar een vreemde naar binnen gaan, stel dat er gestolen wordt.
Zodoende is Inke waakzaam en alert en zorgt voor de veiligheid van ieders eigendommen.

Volgende keer deel 2.